Sanjay's Dinosaur art 001

 

Tin Tin අපේ සුරතලා.

ටින් ටින් සති කීපයක් තිස්සෙ අපේ ගෙදර සුරතලා.

මිතුරෙකුගෙ ගෙදර ගිය වෙලාවෙ

තරිඳු සාක්කුවෙන් එලියට අරන් පෙන්නුවා.

පොඩි දෙන්නා ආස වුණාම

ඔහු ඌ ඔවුන්ට දුන්නා.

ඌ අපේ පවුලෙ පස්වැන්නා බවට පත්වුණා.

ටින් ටින් ඉතා ඉක්මණින් වැඩිලා
පොඩි දෙන්නගෙ ඇසුරෙ නැත්නම්
ගෙදර තිර රෙදි වල ග්‍රිල් වල විසුවා.
පොඩි දෙන්නගෙ ඇඟ පුරා දිව්වා..
ඔවුන් එක්ක සෙල්ලම් කළා.
ඔවුන් දුවන කොට පස්සෙන් එළෙව්වා.

දිනක් හැන්දෑවක ඌ අතුරුදහන් වුණා.
අපි හිතුවා සතෙක් අල්ලන්න ඇති කියලා.
පොඩි දෙන්නා එක්ක බිරිඳත් හැඬුවා.
"ඌ ලොකු වෙලා හිටියා නම් මට දුක නෑ"
කියලා දෝණි කිව්වා.
ඔවුන් දුක් වුණේ ඌ මැරෙන්න ඇති කියලා.

ඔවුන් අඬද්දි මගේ දුක මම වින්දෙ
පපුවෙ දැනුණ සංවේදනාවක් විදියට.
අපි තුන් දෙනාම ඇඬුවා කියලා
දෝණි මාත් එක්ක කිව්වාම
"මගේ දුක තියෙන්නෙ මෙතන" කියලා....
මම පපුවෙ මැද පෙන්නලා කිව්වා.

දෝණි පාසලේ රැස්වීමෙ කතාවක් කළා ඌ ගැන.
"මම ඇඬුවා අයියා ඇඬුවා අම්මත් ඇඬුවා"
කියලා ඒ කතාවෙ තිබුණා.
" මම ඇඬුවෙ නෑනෙ" කියලා
ඈ පුහුණු වෙද්දි මම කිව්වා..
''මම ඇඬුවා අයියා ඇඬුවා අම්මත් ඇඬුවා,
තාත්තා ඇඬුවෙ හදවතින්...'' ඈ එක්කළා.

පහුවෙනිදා උදේ ඌ ආපහු ඇවිත් හිටියා.
ගේ ඇතුළෙම ඉන්න ඇති.

ආයෙ දවසක උදේ කාලෙ ඌ නැතිවුණා.
කලින් වගේම අපි හිතුවා
සතෙක් අල්ලන්න ඇති කියලා..
ටින් ටින් හවස ආපහු ආවෙ
මුළු දවසම එළියෙ ගත කරලයි.

දවසම එළියෙ ගත කරන්න
ඌ කාලයක් තිස්සෙ පුහුණු වුණා.
ඌ අනික් ලේනුන් සමග ගැවසෙනවා අපි දැක්කා.
අපි ඌට කතා කළත්
එළියෙදි ඌ හැසුරුණේ
අපිව නාන්දුනන ගාණට...
ඒත් සුපුරුදු විදියට
ඌ හැන්දෑවට ආපහු ඇවිත්
පොඩි දෙන්නා එක්ක සෙල්ලම් අළා.

පෙරේදා හවස් ඌ ආවම
දෝණි ඌ ගෙනිහින්
කෑම ලෑල්ල තියන ගහේ තියලා.
ඌ ගහට නැග්ගා.. රෑ ආවෙ නෑ.
ඒත් ඊයෙ උදේ ආවා.

අද ඌ එන කොට පොඩි දෙන්නා
කෑම ලෑල්ල ළඟට ගිහින්
ඌට කිරි දීලා.. අදත් ආවෙ නෑ.
ආයෙ නො එන්නත් පුලුවන්.
ලෝකයට හුරු නිසා
දැන් ඌ නො ආවත් කමක් නෑ..
අපිට පාලුවක් දැනුණාට
අපි ඔක්කොම උගේ කැමැත්තට එකඟයි.

දරුවෙක් මේ විදියට ලෝකයට හුරු වෙලා
ස්වාධීන වෙනවා දකින්න ලැබෙනවා නම්
දෙමව්පියන්ට මොන තරම් ලොකු සතුටක් වෙයිද?

===================================
අද 2016 අගෝස්තු 31
ටින් ටින්
පසු ගිය වසරක් පුරාම
දවසට දෙතුන් වතාවක් ඇවිත්
දෙන දෙයක් අතටම ඇවිත් කාල යනවා.
ඉඳහිට දිනක නොආවොත්
නැවත එන එකක් නෑ කියා

අපි හිත හදා ගන්නවා.

රාගය කාටවත්ම පාලනය කරන්න බෑ.

Chamalka Alwis
අතුලගෙ දුව අවුරුදු 13-14 වෙද්දි කොල්ලෙක් එක්ක යාලු නොවුනොත් බලන්නකෝ---------------------------------------------------------.
එයා දැනටත් ලැදි කොල්ලො ඉන්නවා.
මම කෙල්ලො ගැන හිතුවෙ
අම්මා සුරංගනා කතා කියද්දි..

මට ඇගේ හිත පාලනය කරන්න බෑ.
හිත් වැඩ කරන විදියත්
හිත අනුව අපි නොමග යන විදියත්
දුක් නොවිඳ ඉන්න නම්
හිත පවත්වාගත යුතු විදියත්
කියා දෙන්න විතරයි පුලුවන්.
මාර්ග විස්තරය දුන්නට පස්සෙ
කැලේ ගිහින් අනතුරට ලක්වුණත්
මම ඒ ගැන පසුතැවෙන්නෙ නෑ.

සත්වයෙක් විදියට ජීවත්වෙන්න අවශ්‍ය රාගය
කාටවත්ම පාලනය කරන්න බෑ.
රාගයෙන් එන පෙළඹවීමට වහල් නොවී
ආත්ම දමනයෙන් හෝ
රාගයට උපේක්ෂාවෙන් ඉන්නයි
මම ඔවුන්ට පුහුණු කරන්නෙ.
ඒක කොල්ලන්ට අදාළව කරන්න කලින්
ආහාරවලට, ලස්සණ රූප වලට,
ප්‍රිය කරන චිත්‍රපටි වලට,
නෑදෑ හිතවතුන්ට අදාළව
රාගයෙන් එන පෙළඹවීමට වහල් නොවී
ආත්ම දමනයෙන් හෝ
රාගයට උපේක්ෂාවෙන් ඉන්නයි
පුහුණු කළ යුත්තෙ.

ඔවුන් උපන්දා සිටම අපි ඒක කරනවා.

දෝණි ඉපදුණේ මගේ අත උඩට
ත්‍රී වීල් එකේ රෝහලට යද්දි.
මම ඇගේ බෙල්ල වටේ එතිලා තිබුණ
පෙකණි වැල සීරුවෙන් ගලවලා
ජීවත් වෙනවාද කියා බලන්න
මගේ ඇඟීල ඇගේ අතට තිව්වාම
ඇය ඒ ඇඟිල්ල අල්ලා ගත්තා..
කකුල්දෙකෙන් උස්සන්න, තට්ටු කරන්න
අවශ්‍ය වුණේ නෑ.
අපි රෝහලට ගියේ තවත් විනාඩි
10කට 15කට පසුවයි..

ඔවුන් ඉල්ලන කිසිම දෙයක්
ඔවුන්ට එකවර ලැබෙන්නෙ නෑ.
තියන දේවල් එකවර ඉවත් කරනවා.
සොබා දහමට ඔවුන් හුරුවෙන්නෙ අපෙන්.
අපි සොබා දහමට පිටුපාල
ඔවුන්ගෙ පැතුම් වහ වහා ඉටු අරන්නෙ නෑ.

කාක්කෙක් අල්ලගෙන යද්දි
නිදහස් කරගත් ලේනෙක්
පසු ගිය දිනවල ඔවුන්ට ලැබුණා.
ඔවුන් ඌ සමග විශාල කාලය ගත කළා.
රෑ නින්දට කූඩුවට දැමීම හැර
ජනෙ වල කර්ට්න් වල සහ ග්‍රිල්වලට වෙලා
උගේ ජීවිතය ගත වෙනවා.
ඌ ඊයෙ රෑ නැති වුණා.
ඔවුන් දෙදෙනා මූලිකව ගේ වටේ හෙව්වා.
ඌ ලොකුවෙලා නැතිවුණා නම් කමක් නෑ.. දෝණි කිව්වා.
පුතා කවි ලියන්න උත්සාහ කළා.

දෙන්නම පොඩ්ඩක් ඇඬුවා.
පුතා පෙරේදා පාසලෙන් ඉගෙන ගත්ත
තණ්හාය ජායතී සෝඕ ගාථාවට
මේ සිදුවීම ගැලපුණා.
සම්බන්ධය වැටහුණ වෙලාවෙ
පුතාගෙ ඇස් දිළිසුණා.

අද උදේ ඔවුන් පාසැල් යන්න
එළියට බැස්ස වෙලාවෙම වගේ
ලේනා නැවත ආවා.
ඒ බව කිව්වාම පුතා
දුවලා ඇවිත් බලල ගියා.
දෝණි ආවෙවත් නෑ.
ඌ ඉන්නවා නම් ඇති..කියා
ඇය හිතුවා නම් මම සතුටුයි..
---------------------------------------
Tin Tin අපේ සුරතලා.

Moved to a new house - 2015 08 21

AudioRead - ඉංග්‍රීසි කියවීම හුරු කරගන්න..

වයස වසර දෙකේදි විතර
Jurassic Park බලපු කාලෙ ඉඳලා
පුතා ඩයිනොසෝර්ලාට ආසයි.
ඔහු Jurassic Park චිත්‍රපටිය නිතර නිතර බැලුවා.
ඩයිනොසෝර්ලගෙ ගමන් අනුකරණය කළා..
සෙල්ලම් බඩු එකතු කළා. රූප එකතු කළා.
මේ ඇල්ම මත ඔහු කියවන්න හුරු කර ගැනීමට
අපි බලාපොරොත්තු වුණා.



ඒ කාලෙම වගේ BMICH ප්‍රදර්ශනයෙන්
පුතා ලොකු පොතක් ගත්තා.

ඔහු ඩයිනෝසෝර් පොත් කීපයක් ගත්තා.
ජෙහාන් අයියගෙ පොත්
පොඩි නැන්දාත් ගෙනත් දුන්නා.

ඔහු කියවාවි කියන බලාපොරොත්තුවෙන්
අපිත් ඩයිනෝසෝර් පොත් අරන් දුන්නා.

නොයෙක් දිරිගැන්වීම් වලින් පසු
පොත් කියවන්න පුලුවන් වුණත්
තැන් තැන්වලින් කියවනවා විතරයි.

පොතම කියවන්න කියා නියම කරලා
වෙනත් නොයෙක් සිංහල, ඉංග්‍රීසි පොත්
වරින් වර කියවන්න හුරුකළා.
කියවීම දියුණු වුවත්
තනිවම කියවන්න තරම්
දියුණු වුණේ නෑ.

පළමු වතාවට
අද ඔහු එක පොතක් මුල ඉඳලා
කියවමින් සිටියා.
Dinosaurs
Michael Benton Kingfisher books

ඒ වෙලාවෙ
දෝණි කැස්පර් චිත්‍රකතා පොතක රූප බලන නිසා
තේරුණේ නැතත් හැම දෙබසක්ම කියවන්න
කියා මම ඇයට කිව්වා.


චිත්‍රකතා පොත් කියෙව්ව නිසා
ඔහුට කියවීම පහසු වුණා කියල
ඒ වෙලාවෙ පුතා කිව්වා
.
ඒත්
ඔහු ඊළඟ මොහොතෙ කිව්වා
"නැහැ... Audio Book කියවපු නිසා" කියලා.

ඔහු මෙතෙක් කියෙව්වෙ එක Audio Book එකක් විතරයි.



මේ Audio Book හඬ පටය සමග
සර් ආතර් කොනන් ඩොයිල්ගේ
The Lost World
පිටු 264ක පොත ඔහු කියෙව්වා.

 

කියවීමට ඇති නොකැමැත්ත දුරුවෙන්න
ඒ පොත ඔහුට ආධාර වුණේ
අපේ හෝ ගුරුවරුන්ගේ මැදිහත්වීමක් නැතිවයි.

මේ ක්‍රමය විමසා බලන්න.

AudioRead - ඉංග්‍රීසි කියවීම හුරු කරගන්න පහසු ක්‍රමයක්

පාසල් නිවාඩුව ඇවිත්. -බුදුදහමෙ හරය ඉගෙන ගැනීමට...

පාසල් නිවාඩුව ඇවිත්.
දැන් වසර කීපයක ඉඳන්
පුතාත්, දෝණිත් නිවාඩු දවස පටන් ගන්නෙ
බුදුදහමෙ හරය ඉගෙන ගැනීමෙන්.
පඤ්චස්ඛන්දය, නීවරණ, පටිච්ච සමුප්පාදය ආදිය
අත්දැකීම් වලට සම්බන්ධව දැනගන්නට
කලක් තිස්සේ ඔවුන්ට හුරු වුණා.

බොහෝ විට,
ඉතාම හෙමින්, ඔවුන්ගෙන් ප්‍රශ්න අසමින්,
ඔවුන් තුලින්ම දැනගන්න සලස්වමින්
දැනුමට වඩා අත්දැකීමට සමීප කළා.

දැනුම වචන විදියට මතක තබාගන්නට
කිසිසේත්ම ඔවුන් උනන්දු කළේ නෑ.
පාලි වචන මතක තියාගන්න පුරුදු කළා.

"මේ දේවල් ඉගෙන ගැනීමත්
පාසලේදි කරන ඉගෙන ගැනීමත් අතර
වෙනස මොකක්ද." කියා මා විමසුවා.

"ආස හිතෙනවා "දෝණි කිව්වා.
"ඒ ඉගෙන ගන්න දේවල් වැඩක් නෑ
කියලා හිතෙනවා" පුතා කිව්වා.

"ඒ හින්දා තමයි,
බුදු හාමුදුරුවො කියල තියෙන්නෙ
සබ්බ ධම්ම රසං ජිනාති, කියලා.
හැම රසයක්ම පරදවලා
ධම්ම රසය දිනනවා." මම කිව්වා.

"ඒක ඇත්ත."පුතා සරලව කිව්වා.

"ඒ දේවල් වලට ආස වුණත්
අපට වැඩක් නෑ කියල හිතෙනවා."
ඔහු එකතු කළා.

"ඇයි මේ දේවල්
ඉස්කෝල වල උගන්වන්නෙ නැත්තෙ?"
කියලා පුතා ඇහුවා.

"උගන්වන්න තමන් රස විඳලා
තියෙන්න එපායැ"
වෙනත් හේතුවක් ඇත්තටම නැහැ.

අද නැවතත්
පඤ්චස්කන්දය විමසා බැලීම ඇරඹුවා.
ඔවුන් දෙදෙනාටම පඤ්චස්කන්දය මතකයි.

ඵස්ස, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ.

අපි අද ඉගෙනගන්නෙ ඵස්ස - ස්පර්ශය.

ස්පර්ශයක් දැනෙන්න නම්
කරුණු තුනක් සම්පූර්ණ විය යුතුයි.

1, ඇස
2, රූප
3, ඇසේ දැනීම.
මේ තුන නිසා ස්පර්ශය උපදී.

ඇසත් රූපයත් හමුවීමෙන්
ඇසේ දැනීම ඇතිවෙනවා.
මේ තුන එක්වීම ස්පර්ශයයි.

1, චක්ඛු
2, රූපං
3, චක්ඛු විඤ්ඤාණ

චක්‌ඛුඤ්‌ච පටිච්ච රූපෙව උප්පජ්ජති
චක්‍ඛු විඤ්ඤාණං
තිණ්ණං සංගති ඵස්සො.

පළවෙනි ආයතනය කියල දෙන විටම
"මේ ටික ලියාගන්න ඕන" කියා පුතා කිව්වා.
ඒ උවමනාව ඔහු තුළින්ම එනතුරු
මම ඔවුන්ට වචන ලියාගන්න කිව්වෙ නෑ.

මේ ආකාරයට
එකින් එක මගෙන් විමසමින්
ඔවුන් ආයතන හයටම සම්බන්ධ
වචන මාලාව සටහන් කරගත්තා.

ඔවුන් දන්න මිතුරන්ට, නෑසියන්ට
මේ ට්ක කියා දෙන්න කියා මම ඔවුන්ට කිව්වා.

"මම කියල දෙන්න හදනවා.
කවුරුවත් අහන් ඉන්නෙ නෑ" පුතා කිව්වා.

"අහන් ඉන්න කෙනෙක් ලැබුණාම කියන්න."

මම වැඩියෙන්ම දහම ඉගෙන ගත්තෙ
මේ දෙන්නට කියාදෙන්න
ගතකළ වෙලාවන් වලදියි.

මේ අපි හමුවුණ පළමු වතාව නොවෙයි...
මම හිතනවා.

Sanjay at School.

Sanjay
reading a poem on the English day
12th July 2015
Cambridge International School
Anuradhapura